*ستاره درخشان*
* وقتی که وحشیانه دویدون تبدیل به فرار کردن میشه *
اونقدر از آخرین باری که توی وبلاگ نوشتم میگذره که الان دیگه تقریبا استفاده کردن ازش رو هم فراموش کردم ، امروز داشتم با فکر میکردم، جایی که همیشه برام یه سنگر بود و هرچی درد و مشکل داشتم رو سرش خالی میکردم حالا تبدیل شده به یه جای غریب ....
ولی بعدش؛ دیدم اینجا اصلا برام عجیب یا غریب نیست، هیچوقت غریب نیست !! اینجا همیشه رنگ و بوی منو میده، طوری اینجا شبیه من و گذشته ی منه که اصلا نمیتونم توش احساس غریبی کنم.
حسی که بلاگفا بهم میده رو هیچ پلتفرم دیگه ای نمیده، اینجا برام جوریه که انگار دقیقا از درون من برخواسته ...